درباره ذخیره گاه زیست کره گنو چه می دانید؟

به گزارش وبلاگ جمال سیدی، ذخیره گاه زیست کره گنو در سال 1351 به عنوان پارک ملی و در سال 1355 به عنوان ذخـیره گاه زیست کـره ثبت شد. با این حال در سال 1362 این پناهگاه حیات وحش به دلیل بعضی ملاحظات مدیریتی به منطقه حفاظت شده تنزل درجه یافت. مناطق با ارزش زیست محیطی باعنوان پارک های ملی، آثار طبیعی ملی، پناهگاه های حیات وحش و مناطق حفاظت شده و شکار ممنوع تحت حفاظت و مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست قرار دارند.

درباره ذخیره گاه زیست کره گنو چه می دانید؟

به گزارش وبلاگ جمال سیدی، ذخیره گاه زیست کره گنو با حدود 43 هزار هکتار مساحت توسط کوه گنو احاطه شده؛ کوهستانی تک و مجزا که از خلیج فارس سر برافراشته و در 30 کیلومتری شمال غربی بندرعباس در استان هرمزگان واقع شده است.

بنابر اطلاعات کمیسیون ملی یونسکو در ایران، این منطقه دارای تنوع بالای گونه های پرنده است که از گونه های شاخص آن می توان به هما و تیهو اشاره نمود همچنین چشمه آب گرم منطقه محل زیست ماهی آفانیوس گینوئیس است.

از گونه های گیاهی این منطقه می توان به گونه گیاهی آندمیک از قبیل مهر خوش، بادام وندلبو، پونه مظفریان و شاخ غزالی اشاره نمود همچنین بخش های پایین تر کوهستان دارای پوشش گیاهی پالئوتروپیکال شامل پرخ، آکاسیا چتری و کنار است.

از شاخص ترین پستانداران این منطقه حفاظت شده می توان به قوچ و میش، کل و بز، آهو، گراز، کفتار، روباه معمولی، تشی، گرگ و خرگوش اشاره نمود همچنین در این منطقه می توان انواع دوزیستان شامل وزغ بلوچی، وزغ بی گوش معمولی، وزغ سبز کرمان، قورباغه مردابی بلوچی و قورباغه مردابی را مشاهده کرد.

گنو نمونه ای از بوم سازگان کوهستانی است که همه کارکردها و ارزش های این نوع اکوسیستم های کلان را در گستره دشت های پیرامون خود به بارزترین شکل نشان می دهد. این اکوسیستم در برخورد با دشت نه تنها عامل بروز تغییر و تحول در شرایط آب و هوایی و ایجاد شرایط مناسب در غنای فون و فلور منطقه شده بلکه زمینه ارتقا سطح فعالیت های معیشتی و شکل گیری کانون های زیستی و مراکز جمعیتی را نیز فراهم آورده است.

همچنین موقعیت جغرافیایی این کوهستان به گونه ای است که با وجود وابستگی به رشته کوه زاگرس پا به عرصه دشت های پهناور گرم جنوب می گذارد تا به موقعیت گذرگاهی دست یابد. کمتر کوهستانی وجود دارد که از همه این شرایط برخوردار باشد، به همین دلیل ذخیره گاه زیست کره گنو جدا از کارکردها و تاثیرات عام همه اکوسیستم های کوهستانی دارای ویژگی های خاص و منحصر به فردی است که آن را در میان گستره کوهستانی کشور بسیار برجسته می نماید.

اکوسیستم کوهستانی گنو منشا پیغامدهای اکولوژیک عمده ای در منطقه و بروز شرایط بیوکلیماتیک متفاوتی است که سیمای گیاهی آن با افزایش ارتفاع تغییر می نماید همچنین به دلیل اینکه دارای شرایط بوم مرزی است از تنوع گیاهی چشمگیری برخوردار است.

به گزارش وبلاگ جمال سیدی، در ایران 13 ذخیره گاه زیست کره که شامل پارک های ملی، آثار طبیعی، پناهگاه های حیات وحش و مناطق حفاظت شده است در شبکه دنیای ذخیره گاه های یونسکو به ثبت رسیده و هدف از اعلام ذخیره گاه های زیست کره جلوگیری از تغییرات برگشت ناپذیر و بهره برداری ناپایدار از منابع طبیعی در عین احتیاج به بهره برداری از طبیعت باتوجه به رشد روز افزون جمعیت است که به یکی از تقسیم بندی های مهم حفاظتی دنیا تبدیل شده است. این 13 ذخیره گاه شامل ذخیره گاه زیست کره دشت ارژن و دریاچه پریشان، ذخیره گاه زیست کره ارسباران، ذخیره گاه زیست کره گنو، ذخیره گاه زیست کره گلستان، ذخیره گاه زیست کره حرا، ذخیره گاه زیست کره کویر، ذخیره گاه زیست کره ارومیه، ذخیره گاه زیست کره میانکاله، ذخیره گاه زیست کره توران، ذخیره گاه زیست کره دنا، ذخیره گاه زیست کره تنگ صیاد و سبزکوه، ذخیره گاه زیست کره هامون و ذخیره گاه زیست کره کپه داغ است.

انتهای پیغام

منبع: خبرگزاری ایسنا

به "درباره ذخیره گاه زیست کره گنو چه می دانید؟" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "درباره ذخیره گاه زیست کره گنو چه می دانید؟"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید